ఇరుగుపొరుగు ఇళ్ళవాళ్ళయిన కేశవుడు, రాఘవుడు పుట్టి పెరిగిన
పల్లెటూరిని వదిలి, ఏ పట్నానికోవెళ్ళి బతుకుతెరువు వెతుక్కోవాలనుకున్నారు.
బయలుదేరే ముందు వాళ్ళకొక చిత్రమైన ఆలోచన వచ్చింది. ``నువు్వ గంగపట్నానికి
వెళు్ళ. నేను కృష్ణపట్నానికి వెళతాను.
సరిగ్గా ఐదేళ్ళ తరవాత, ఇదేరోజున ఇక్కడే కలుసుకుందాం. ఈ ఐదేళ్ళలో మన
జీవితాల్లో ఎలాంటి మార్పువస్తుందో చూద్దాం, ఏమంటావు?'' అన్నాడు కేశవుడు.
రాఘవుడు అందుకు సరేనని గంగపట్నానికి బయలుదేరాడు. ఐదేళు్ళ గడిచాక
మిత్రులిద్దరూ అనుకున్న రోజున గ్రామదేవత ఆలయం వద్ద కలుసుకున్నారు.
``ఎక్కడికి వెళ్ళినా మన నీడ మనవెంటే వస్తుందన్నట్టు, ఊరు వదిలి
వెళ్ళినా నాకు రెక్కాడితేగాని, డొక్కాడని పరిస్థితే. ఒక బట్టల దుకాణంలో
పనిచేస్తున్నాను. మరి నీ సంగతేమిటి?'' అని అడిగాడు కేశవుడు. ``చెప్పడం
దేనికి? రేపు నాతోరా, చూద్దువుగాని,'' అన్నాడు రాఘవుడు. మూడో రోజు
సాయంకాలానికి మిత్రులిద్దరూ గంగపట్నం చేరుకున్నారు. పట్నం చివర
పదెకరాలపొలం; ఐదారు కొబ్బరి చెట్ల మధ్య చిన్న భవంతిలాంటి ఇంటికి
తీసుకువెళ్ళాడు రాఘవుడు. దాన్ని చూడగానే, ``ఈ ఇల్లు నీదేనా?'' అంటూ
ఆశ్చర్యపోయాడు కేశవుడు.
``కాదు. నా దూరపు బంధువుది. ఆయన విదేశానికి వెళుతూ ఈ పొలం, ఇల్లు
నాకిచ్చి వెళ్ళాడు,'' అన్నాడు రాఘవుడు. ఆ తరవాత ఆశ్చర్యంగా చూస్తూన్న
కేశవుణ్ణి, ``మనకూ ఇలాంటి బంధువుంటే బావుండేది కదా, అనుకుంటున్నావు.
అవునా?'' అని అడిగాడు రాఘవుడు. ``కాదు. నేను ఆ బంధువై ఉంటే ఎంత బావుండేది
అనుకుంటున్నాను,'' అన్నాడు కేశవుడు! - ధనికొండ శ్రీధర్
No comments:
Post a Comment